ژان ژاک روسومیگوید،«صرفنظر كردن از آزادي به معنايي صرفنظر كردن از مقام انساني خويش است».
«امنيت آن چنان چيز باارزش نيست كه آزادي در محرابش قرباني شود».2
آزادی ازنان شب واجب تراست،آزادی نان نیست اماآزادی همان دستهایی است که نان می آورند.
رژيم هاي فاشيست و توتاليتر در باب اولويت امنيت بر آزادي داستانها و حماسه ها سروده اند همچنين سعي نموده اند تحقق آزادي را مستلزم امنيت تصوير نمايند تا بتوانند بدين واسطه عملكرد امنيتي و پليسي ارعاب آور رژيم را با چنين تئورهاي متناقض توجيه نمايند.
رژيم هاي سركوبگر همواره اولويت امنيت را بر آزادي ترجيح داده اند حال آنكه اين دو مقوله در اكثر موارد لازم و ملزم يكديگرند همچنين در تعامل امنيت و آزادي، تقدم آزادي مشهودو بارزتر مي نمايد.
آزادي لزوماً امنيت و صلح را به همراه خواهد آورد آزادي همواره امنيت را در بطن خود به همراه دارد ونيز لازمه وجود امنيت در جامعه تحقق آزادي مي باشد در حاليكه عكس تصور والقائات رژيم هاي فاشيست امنيت هرگز لزوماً آزادي را به همراه نخواهد آورد زيرا در غياب آزادي در يك جامعه تحقق امنيت عريان به ضد خود بدل خواهد شد و ناامني را به همراه خواهد آورد.
بر اين اساس در يك جامعه بسته و امنيتي هر اندازه دستگاههاي امنيتي، جاسوسي ، اطلاعاتي و ستون پنجم بر جريان امور نظارت و اشراف داشته باشند همواره گروهي مخالفان ديكتاتوري و طالبان آزادي هستند كه داوطلبانه بر سر آرمان خويش جان ببازند،بنابراين آزاديخواهان و مخالفان نيز همپاي دستگاههاي امنيتي و اطلاعاتي رژيم به صورت زير زميني رشد خواهند كرد.
اگر در يك جامعه بسته امنيت به زور تهديد و نمايشهاي مكرر ارعاب آور پليسي تامين گردد،در جامعه آزاد امنيت به صورت اتوماتيك وار در سايه تحقق آزادي فردي تامين خواهد شد،همچنين در شرايط آزاد منتقدين،مخالفان و اپوزيسيون به صورت شفاف در قالب احزاب و گروههاي سياسي از طريق رسانه هاي ارتباط جمعي وتریبونهای رسمی به صورت علني اعلام موضع و اظهار نظر مي نمايند.
در چنين فضاي آزاد مطبوعات آزاد مستقل و روشنكران در پرتو آزادي فضاهاي تاريك جامعه و تاريكخانه هاي عاليجنابان قدرت را نور افشاني خواهند نمود.
در فضاي روشن و شفاف، در حضور چشمان تيزبين مطبوعات و صاحبان قلم و روشنفكران بواسطه و انتقادهاي بیرحمانه مداوم، نقاط ضعف جامعه و حاكميت نمايان را آشكارتر مي گردد و همزمان جامعه روشنفکری در صدد ترميم نقاط ضعف و بهبودي جامعه برآمده وراهکاروروش غلبه برنقاط ضعف وکاستیها را نیز ارائه می نمایند.
رژيم هاي توتاليترو سركوبگر به بهانه تامين امنيت اندك فضاي باز سياسي اجتماعي را نيز مي بندند،فضاي جامعه را به سوي « امنيت گورستاني» سوق مي دهند بر اين اساس يك جامعه فاشيستي تمام عيار شكل مي گيرد فاشيستي كه محصول تبليغ و ترجيح امنيت گورستاني در مقابل فضاي باز سياسي و اجتماعي یعنی آزادی فردی مي باشد.
2_قراردادهای اجتماعی